Toch weer drie rijtjes klei spitten -staat gelijk aan vier vierkante meters- aan de moestuin toe weten te voegen op deze blauwe maandag. Sporen uit ijzertijd, steentijd, ja zelfs houttijd kleefden aan de spade, een C14 datering waard. Ik stuitte (stoot?) zelfs op fundamenten van prehistorische bewoning, toen jullie in het Westen van NL nog in berenvellen door het Grote Moeras banjerden.
Zwaar klusje, want behalve spitten wissel ook de grondsoorten tussen noord- en zuid-moestuin. Noord -op de foto hieronder vooraan is zand, Zuid is pure zeeklei. Het zand is aangebracht twee decennia geleden toen dochters des bewoners destijds een paard wilden en kregen. Daar moest een paardenbak bij dus er liggen naar schatting vier vrachtwagens wit strandzand met daarop vier vrachtwagens geel boszand op de klei.
De voormalige paardenbak levert een verrassende flora op voor onze neus, veel veldbloemiger dan wat er op de rijke zeeklei groeit. Maar voor de moestuin is de combi goed, vandaar dat die op de grens van klei en zand is gelokaliseerd. Elke spit wisselt dus behalve verticaal ook horizontaal van plek. Er zijn nog twntig rijtjes te doen dus mocht je je vervelen…. je krijgt er gratis superkoffie voor terug…
