Het werd lente, ook op t Halve Ambt. Spring zeggen ze in t Engels, niet foreyear, dat was om jullie aandacht te trekken. Op de kille dagen van het vroege voorjaar ploeterden we binnen, scheen de zon renden we prompt naar buiten.
In de branderij kreeg het sanitair extra schwung, de douche een vernuftig zitbankje. De branderij zelf kreeg vensterbankjes om dingen te tonen en de jutekoffiezakkenopslag is ook gereed, althans op de afronding na, maar wel functioneel en dus vol met de heerlijkste koffiebonen.
De verkoop van koffie groeit, meer mensen weten ons te vinden en ook zijn we trots te mogen leveren aan Bistro Eisseshof, in het prachtige Niehove. Ze kozen hun eigen blend, een mix van Ethiopische Lalibela en Thaise Mae Suai.
Buiten sneuvelden twee esdoorns, een berk, een zieke Linde, wat kleine essen en heel wat vliertjes. Op een onverwachte avond in maart viel nog ‘ns een zware es om, net langs het oude stalletje van pipi, een Warfhuisterse waarover we zaken hoorden die we hier niet zullen herhalen.
We deden opnieuw vele uren aan brandnetelpulling en dreigen deze strijd toch echt definitief te winnen. We schroefden het valkenkast van de buurvrouw aan de grote es. Maar hoogtepunt van de laatste weken was de bouw van de Vindskydd, een stokoude wens. Op onze trektochten door Scandinavie overnachtten we dikwijls in zo’n schuilhut, vuurtje er voor, eindeloos uitzicht.
Met dank aan zwager Darius voor dertig stammetjes douglas, vriend Eric voor het transport en het kantrechten, zonen Thijs en Sep voor ondersteunende diensten en hun vrienden Jelle en Daniel voor spitsvondig timmeren en onszelf niet in de laatste plaats staat er nu zo’n zelfde Vindskydd op de hoek van ons terrein.
Vanuit de Vindskydd eindeloze, rustgevende uitzichten. Rechtdoor in de verte de verkrottende hereboerderij Schouwen. Rechts daarvan draaien braaf de wieken van een windmolentje. Wend je je hoofd naar het oosten is daar het dorpje Schouwerzijl, verder naar links zie je de oude Wierde Groot Maarslag, met de noordelijkste wijngaard van Nederland. Helemaal links de buurtschap Klein Maarslag, ooit het puntje van een landtong in de Waddenzee, met zijn onzichtbare, eeuwenoude kerk.
Mocht je overnachten in de Vindskydd zul je bij schemer reeen zien passeren, hazen ook, een vos misschien of als je ‘s nachts heel goed oplet een marter. Overdags zie je trekkers ploegen, of voorzien van ultralange armen iets doen aan zgn. gewasbescherming.
Het is verder spartaans qua comfort en je moet je eigen matje en slaapzak meebrengen, maar de ervaring is uniek en superdeluxe. En even verdeop is de vloerverwarmde branderij met de beste koffie en heerlijke douche altijd geopend, net als de buitenkeuken. En binnenkort ook de pizza-oven weer. En er is een sauna.
Gaan we de komende weken verder met de afronding van de droge buitenwc en de restauratie van de pizzaoven die vorig seizoen zoveel heerlijke pizza’s wist te bakken. We ontvangen jullie graag!
